24. децембар 2010.

Hm....

Weet je misschien waar je in paar jaar zou zijn? Je weet, in 10 jaar, of 20 jaar. Of wanneer je 70 bent? En wie met je zou zijn? Met jouw echtgenoot. Of nog met jouw vriend. Of met jouw kat :) Of met enkele katten. Waarom is een katvrouw zo sexy en een vrouw met een kat/katten niet? Is het het leven ermee echt zo saai? Ik denk dat mensen er in het algemeen schuldig voor zijn: de mensen zijn die die altijd zeggen: "Ah, ze is alleen, ze zal omringen met haar katten sterven." Maar dat is niet waar. Waarom zeggen ze niet: "Ze zal omringend met haar papegaaien sterven." 
Katten zijn heel mooie en lieve dieren. Misschien niet altijd, maar ze zijn. En ze kan goede vrienden zijn, zoals honden. En als je 30 bent en een kat bezit, betekent dat onmiddellijk dat je alleen zou zijn? Neee. Kat is niet schuldig omdat je alleen bent, kat is daar om je gezelschap te maken. En in plaats van kat kan je een hond nemen of zelfs een papegaai. Dieren zijn heel goede oplossing voor eenzaamheid.  

17. децембар 2010.

Σωκράτης

Wat is dat?
Dat is een bus.
Wat doet de bus?
De bus gaat.
Waar gaat de bus naartoe?
De bus gaat naar het station.
Waarom gaat de bus naar het station?
Er zijn mensen daar.
Waarom zijn de mensen daar?
Ze wachten op de bus.
Waarom?
Ze willen naar de stad gaan.
Waarom?
Ze hebben er verplichtingen.
Wat voor verplichtingen?
Levensverplichtingen.
Wat zijn levensverplichtingen?
De verplichtingen die in je leven bestaan.
Waarom bestaan ze?
Omdat je iets in je leven moet doen.
Waarom?
Je kan niet zitten en doen niets, hoor.
Waarom?
Omdat dat geen echt leven is.
Wat is dan het echte leven?
Het echte leven is het werken.
Wat voor werken?
Levenswerken.
Zullen we de bus binnengaan?
Ja. 
Zullen we naar de stad gaan?
Ja.
Waarom?
We hebben levensverplichtingen.
     
 
 
 

11. децембар 2010.

De droom

"... Alles is wit. Ik ga naar beneden. Nu is het een beetje grijs. 
Ik ga. Ik ga. 
Nu is alles zwart. Ik kan niets zien. Waarom, in hemelsnaam, kan ik niets zien? Het is een droom, ja? Waar is het licht? Waar is de zon? Waar ben ik? Ik draai me om en op een gegevend moment zie ik de deur. Witte, kleine deur. Witte, kleine deur in een zwart gat. Ben ik Alice in Wonderland? Misschien. Ik weet het niet en het is helemaal niet belangrijk. Dit is een droom. Mijn  droom. 
Ik open de deur, ik ga door de deur en ik zie... mijn  kamer. Donkere kamer. En ik zie mezelf. Ik slaap. Ik ben zo rustig. Zo kalm. Zo groot. 
En dan open ik mijn ogen en ik zie mezelf bij het bed. Zo klein. Dit is eigenaardig. Ik zie mezelf groot. 
En... ik zie mezelf. Klein. We kijken naar elkaar. 
Heel vreemd..." 



2. децембар 2010.

De Vragen?

"Ik zit in de kamer en ik denk aan wat gebeurd heeft. De muziek is kalm en mooi, mijn gedachten zijn saai en onbekend. Ik denk, maar ik weet niet watover ik denk. Mijn gedachten zijn leeg. Waarom is alles zo moeilijk? Ik weet niet waar ik ben. Welke dag is vandaag? Hoe laat is het? Is het morgen al? Welke dag is vandaag? Waarom is het alles zo moeilijk? Alles is donker en zwart. Waarom? Waarom kan ik niets zien? Waar zijn allemaal? Waarom ben ik alleeen? Waarom ben ik eenzaam? Waarom ben ik zo eenzaam? 
Ik herinner me het. Ik had een ongeluk. Allees is nog zwart. Alles is nog donker. En ik kan niets zien. Waarom heeft dit me gebeurd? Ben ik ongelukkig ter wereld gekomen? Waarom? Zo moeilijke vraag. De moeilijkste vraag ter wereld. En er is geen antwoord. Dat is de moeilijkste van alles. Geen antwoord. Maar er is nog een hoop. Dat is alleen wat ik nog heb. De hoop. En het geloof. Het geloof dat alles goed, mooi en wit opnieuw zal zijn."

26. новембар 2010.

Het verhaal

"...Hij en ik stonden op de groene gras, keken naar elkaar. Zijn blauwe ogen waren mijn. Mijn. Zijn zwart haar was mijn. Mijn kleine handen waren in zijn. Hij was sterk en hoog. Zijn lippen waren zo schatig, met de smak van aardbei. Ik hield van hem en hij hield van me. Alles was perfect. Er was niemand behalve ons. De zon was hoog in de hemel en de dag was prachtig. Ik wilde voor altijd dat moment behouden. Alleen hij en ik. En de witte duiven die prachtig lied zongen terwijl ze rond ons vlogen. En de kleine blauwe stroom die liedje van natuur zong. 
...
De duiven werden zwart. De zon wegging. De stroom begon te zwijgen. De hemel was grijs. En ik was alleen. Ik stond en hij... hij was niet meer hier. Hij ging met de engels weg. Zijn ogen waren mijn niet meer. Hij was mijn niet meer. 
Ik keek naar de hemel en ik zag zijn ogen. Zijn blauwe ogen... en ik wist: hij zal me altijd wachten..."  

19. новембар 2010.

Het vloeken

Ah, vloeken. Ofschoon het vloeken helemaal niet mooi is, is het soms goed. Als je heel nerveus of boos bent,  dan is het  vloeken een soort van redding voor jouw gezondheid. De onderzoekers zeggen dat, als je jouw rage en woede in jezelf houden, je grotere kans hebt om een zweer te krijgen. En hoe kan je jouw rage verwijderen? Wel, met vloeken! Dat is dus het makkelijkste manier dat te doen. En het Servisch heeft, godzijdanks, heel mooi en rijk repertoire van vloeken. Serviers vloeken als een voermannen. Maar ze hebben, behalve vloeken, ook heel mooie banvloeken: Da bog da ti gaćni lastiš puk'o! Da bog da ti se odvalila WC šolja! Da bog da ti nestalo toalet papra u javnom toaletu! Da bog da se pretvoriš u čivavu! enz. Er zijn ook veel andere talen die mooie vloeken bezetten. Bijvoorbeeld: Chinees, Spaans, Duits, Engels. Heel interssant is het dat Japanse geen platte vloeken heeft. De slechtste vloek is BAKKA en betekent dwaas. Nederlands heeft ook weinig vloeken. De slechtste vloek is Godverdomme en jullie weten allemaal wat dat betekent.
Dus mensen - vloek, het is gezond!  

12. новембар 2010.

Winter komt aan...

Nu is het herfst. Buiten is het niet zo koud, niet zo warm. Het regent niet. Het is niet zo slecht. Maar... In paar week zal winter komen. Jao! In hemelsnaam! Ik hou niet van winter. Het zal zo koud zijn. En we zullen vier truien moeten aantrekken en dikke, lange sokken dragen en dikke broeken en een sjaal, een kapje en handschoenen en schoenen voor winter en bah... Zoveel kleren. Op de nieuwsberichten wordt gezegd dat deze winter heel koud zal zijn. God, ik ben zo blij :s  
Ik kijk naar het raam, de bomen voor mijn raam zijn naakt en er zijn zoveel bladeren op de straat. En wanneer het hard waait, wordt je door de bladeren geattaqueerd. Of als het regent,  is er een man die met zijn auto voorbij snel gaat en daarna ben je nat omdat hij over een plas is geweest. Herfst kan wel mooi zijn maar nu... nu is het niet zo leuk. En dan komt de winter aan. Hij kan ook heel mooi zijn, als bomen, daken, stoepen met sneeuw worden overdekt en alles zijn wit. Maar als er geen sneeuw is; alleen koud - wel, dat is geen winter. Dat is alleen  het koude weer.