Het verhaal

"...Hij en ik stonden op de groene gras, keken naar elkaar. Zijn blauwe ogen waren mijn. Mijn. Zijn zwart haar was mijn. Mijn kleine handen waren in zijn. Hij was sterk en hoog. Zijn lippen waren zo schatig, met de smak van aardbei. Ik hield van hem en hij hield van me. Alles was perfect. Er was niemand behalve ons. De zon was hoog in de hemel en de dag was prachtig. Ik wilde voor altijd dat moment behouden. Alleen hij en ik. En de witte duiven die prachtig lied zongen terwijl ze rond ons vlogen. En de kleine blauwe stroom die liedje van natuur zong. 
...
De duiven werden zwart. De zon wegging. De stroom begon te zwijgen. De hemel was grijs. En ik was alleen. Ik stond en hij... hij was niet meer hier. Hij ging met de engels weg. Zijn ogen waren mijn niet meer. Hij was mijn niet meer. 
Ik keek naar de hemel en ik zag zijn ogen. Zijn blauwe ogen... en ik wist: hij zal me altijd wachten..."  

Het vloeken

Ah, vloeken. Ofschoon het vloeken helemaal niet mooi is, is het soms goed. Als je heel nerveus of boos bent,  dan is het  vloeken een soort van redding voor jouw gezondheid. De onderzoekers zeggen dat, als je jouw rage en woede in jezelf houden, je grotere kans hebt om een zweer te krijgen. En hoe kan je jouw rage verwijderen? Wel, met vloeken! Dat is dus het makkelijkste manier dat te doen. En het Servisch heeft, godzijdanks, heel mooi en rijk repertoire van vloeken. Serviers vloeken als een voermannen. Maar ze hebben, behalve vloeken, ook heel mooie banvloeken: Da bog da ti gaćni lastiš puk'o! Da bog da ti se odvalila WC šolja! Da bog da ti nestalo toalet papra u javnom toaletu! Da bog da se pretvoriš u čivavu! enz. Er zijn ook veel andere talen die mooie vloeken bezetten. Bijvoorbeeld: Chinees, Spaans, Duits, Engels. Heel interssant is het dat Japanse geen platte vloeken heeft. De slechtste vloek is BAKKA en betekent dwaas. Nederlands heeft ook weinig vloeken. De slechtste vloek is Godverdomme en jullie weten allemaal wat dat betekent.
Dus mensen - vloek, het is gezond!  

Winter komt aan...

Nu is het herfst. Buiten is het niet zo koud, niet zo warm. Het regent niet. Het is niet zo slecht. Maar... In paar week zal winter komen. Jao! In hemelsnaam! Ik hou niet van winter. Het zal zo koud zijn. En we zullen vier truien moeten aantrekken en dikke, lange sokken dragen en dikke broeken en een sjaal, een kapje en handschoenen en schoenen voor winter en bah... Zoveel kleren. Op de nieuwsberichten wordt gezegd dat deze winter heel koud zal zijn. God, ik ben zo blij :s  
Ik kijk naar het raam, de bomen voor mijn raam zijn naakt en er zijn zoveel bladeren op de straat. En wanneer het hard waait, wordt je door de bladeren geattaqueerd. Of als het regent,  is er een man die met zijn auto voorbij snel gaat en daarna ben je nat omdat hij over een plas is geweest. Herfst kan wel mooi zijn maar nu... nu is het niet zo leuk. En dan komt de winter aan. Hij kan ook heel mooi zijn, als bomen, daken, stoepen met sneeuw worden overdekt en alles zijn wit. Maar als er geen sneeuw is; alleen koud - wel, dat is geen winter. Dat is alleen  het koude weer. 

Gezellige avond

... "Buiten was het te koud. De winter was hier. Het sneeuwde. Ik zat in mijn kamer, op mijn bed. De dikke laag waarmee ik me heb bedekt was op me. Toen was het warmer. De licht in de kamer was afgezet. Alleen was de televisie aangezet. Erop was een romantische film. Twee personen verliefd op elkaar, wandelden door het park in herfst. Gele bladeren waren rondom het hele park. Hun kus onder de naakte boom was zo mooi. De muziek die juist in het hart raakte. Zo romantisch. Ah... Liefde... Zo mooi. Ik zat op mijn bed. At het aardbeisijsje. Emoties overwonnen me. Ik was zo ontroerd en ik huilde als een baby. Ik was alleen. Met het ijsje, met mijn gedachten en met vele zakdoeken. Ik wilde een romantische wandeling door het park. Ik wilde de kus onder de boom. Ik wilde... Maar, het was winter, nee herfst; alles was wit, nee geel; ik was in mijn kamer, nee in het park. 

Mijn leven was geen film. Morgen zal een nieuwe dag zijn. Ik wist niet wat er op me aan het wachten was. Maar ik zal morgen zien." ...

Domme dag

Domme dag is de dag wanneer je voor niets bent! Wanneer alles is grijs en zwart. Wanneer je nerveus en boos bent. Wanneer alles op jouw zenuw gaan. Als je niemand wil zien. En met niemand spreken. Ah! Godzijdank, die dagen zijn er zo weinig. Maar er bestaan! En wanneer zulke dag komt, wil je niet uit jouw bed opstaan. Je wil jouw ogen dichten en inleven dat je op een prachtige plaats bent waar bloemen en zee is en je ligt in een gezellige leuningstoel; de wind aait je op je lichaam terwijl je naar de muziek van vogels en golven luistert. Jouw gedachten zijn ver van de domme dag en je geniet van fantastische dag die alleen voor jou wordt gemaakt. Die je voor jezelf hebt gemaakt. Er is niemand rondom je en je bent blij en ontspannen. Alles is volmaakt! Bijna alles. Je opent jouw ogen en je bent opnieuw in jouw bed. De domme dag is op jou aan het wachten. Je kan niet hem smeren.

Theater

Hoeveel vaak ga je in een schouwburg? Nooit? Soms, als je tijd hebt? Of ga je elke weekend? En waarom ga je in een schouwburg? Wegens de culturele redenen? Om andere te denken hoe je jouw culturele kennis wil verbreiden en dat je van schouwburg houdt en echt, je weet er niets over.
Er zijn mensen die naar theater gaan omdat ze van het genieten. Ze zien erin een plaats waar ze hun eigen problemen achter de deur kunnen verlaten; waar ze zitten en van klassieke muziek genieten; waar naar prachtige stemmen luisteren, naar interessante voorstellingen kijken. Sommige kijken naar ballet, enkele naar opera, enige naar komedie. Ze amuseren zich op een toneelavond.
Er zijn enkele die theater voor bioscoop hebben vervangen. Die zeggen dat schouwburg niet amusant als bioscoop is. Ik vind dat niet maar het is mijn mening. Theater is een soort van culturele diensten waar je plezierige mensen kun ontmoeten, waar je je ontspannen en jouw culturele kennis kan verbreiden. Maar dat mag niet jouw primaire reden zijn om naar het theater te gaan. In de eerste plaats moet je van het houden.

Kindertijd - mis je hem?

Toen je minder oud was, kon je allerlei dingen doen. Je hoefde niet jouw vriend vijf dag tevoren op te bellen om een afsprak te maken. Je hoefde niet jouw make-up op te doen en je hoefde niet te verzorgen of je make-up in orde was. Ook hoefde je niet op te letten of je een vlek op jouw t-shirt had. Jouw hersens was loos en ontspannen. Jouw enkele zorg was op tijd thuis zijn. Geen verplichten. Geen zorgen. Jouw ouders doen alles voor je en je geniet van jouw vrije tijd en van dromen. Nu ben je 21 en je hebt alles wat een kind een dag zal hebben. Faculteit. Beste vrienden. Verplichten. Zorgen. En daarin ligt, op een unieke manier, de schoonheid van het leven. Het leven vloeit. Het gaat. Jouw geweten en jouw besef ontwikkelen zich. Tegenwoordig, als je je moe voelt, kan je je jeugd herinneren; maar dat is dat. Je verblijft in "nu" en de kindertijd is nu verleden. Verplichten zijn tegenwoordig voornaamste deel van je leven. Je leert hoe van verplichten te houden; hoe met verplichten te behandelen; hoe met ze aan te kunnen. Je leert hoe te leven. Dat kon je niet toen je kind was.