Wat te doen? Wat te doen?

Als je in een vreemde sutuatie bent en als je niet zeker bent wat te doen-wat doe jij? 

Ben je ooit in die situaties? 

Bijvoorbeeld: Je gaat door de straat, zorgt jouw zorgen, denkt over niets en... bang! Je raakt een lantaarnpaal. Tip-er zijn veel mensen rond jou. Ze beginnen, natuurlijk, te lachen. En jij? Natuurlijk begin je te blozen. Maar zal je ook beginnen te lachen of zal je je blozend uit de voeten maken? Wat zou je doen? 

Ik zou beginnen te lachen. Ik zou opstaan. En ik zou met waardigheid weggaan. 

Maar dat is helemaal niet mooie situtaie waarin je kan bevinden. 

Er bestaan zoveel soortgelijke situaties en man mag zich niet slechte voelen. Het is niet behoorlijk maar.... stront gebeurt. Het is niet het eind van de wereld. Dat moet voorbij je blijven omdat je de hele dag voor je hebt. Dus geniet ervan !!  En denk niet aan verleden. 

De morgen en de middag

Ik hou van morgen. Wanneer ik vroeg in de morgen opsta, kan ik zoveel dingen doen. Heel meer dan als ik rondom tien of elf uur opsta. Of drie... 's middags.
Ik weet dat mensen in het algemeen niet van vroeg-opstaan houden, maar de dag is 's morgens mooier. En de dag duurt langer. De morgen is volmaakt voor verplichten. En wanneer je met jouw verplichten afdoen bent, dan heb je het restant van de dag voor ontspanning. 
Ik sta rondom zeven uur op (te vroeg voor meesten), bijna elke dag. En dan doe ik zoveel dingen af. En ook heb ik 's morgens meer concentratie dan 's middags. De middag is het deel van de dag wanneer ik kan slapen of naar de stad gaan om mijn vrienden te zien. Of ik prepareer me voor de nacht en voor een feestje.
De middag is perfect voor mezelf.
En de beide delen van de dag zijn mooi en ze hebben hun voordelen en nadelen. Maar ik hou van morgen meer omdat mijn morgens met koffie begonnen en een koffie is 's morgens meer lekker dan 's middags. 




 

Technologie, ccc?

We kunnen vandaag alles dankzij de computer doen: praten met onze vrienden die in het buitenland wonen, alles op het internet vinden, mooie foto's voor onze bureaucomputer vinden, onze foto's met onze vrienden zetten. Maar het feit dat de computer vandaag alles is. Een mens kan zich geen dag zonder computer verbeelden. Hij kan zich zelfs geen dag zonder mobiel telefoon verbeelden. En waroom is dat zo? De technologie is z'n grote macht en zonder ze denk ik dat het leven vandaag bijna onmogelijk is. En dat is op een vreemde manier heel triest. We zijn allemaal slaven van technologie. Zoveel mensen kunnen niet uit hun huis zonder mobiel telefoon gaan.  En als ze dat doen, moeten ze meestal naar huis teruggaan omdat ze zonder het niet  kunnen functioneren. De computer is een fantastische ding en zonder hem is het leven in eenentwintigste eeuw niet mogelijk. Maar dankzij computers en mobiele telefonen werden relaties in maatshappij heel kouder dan vroeger. En het is op ons alleen dat onze relaties goed onthouden en altijd tijd voor alles vinden.

Mooi weer

Uiteindelijk kwam het mooie weer. De zon is niet altijd zichtbaar, maar ik kan hem voelen. Het is warmer dan vorige dagen. 

Het weer is mooi. Uiteindelijk!!! Ik ben zo blij. En ik denk dat mensen blijer zijn wanneer het weer mooi is. Iedereen lacht. En iedereen is vrolijk. En iedereen heeft zin in alles: in wandeling, in sport, in het praten met hun vrienden. Ze leveren hun handschoenen en hoofddeksels en ze gaan uit om verse lucht te ademen. De dagen zijn langer in het laatst paar dagen. Dat is fantastisch. 

En het nieuwe semester begint. Nieuwe verplichten en nieuwe uitdagingen komen voor. En wanneer het weer mooi is, is het alles makkelijker. Mensen zijn er bereider voor. Wanneer de dag langer is, kunnen mensen meer dingen doen. En met meer enthousiasme. En met grotere succes. En dat is ook fantastisch. :)

Hm....

Weet je misschien waar je in paar jaar zou zijn? Je weet, in 10 jaar, of 20 jaar. Of wanneer je 70 bent? En wie met je zou zijn? Met jouw echtgenoot. Of nog met jouw vriend. Of met jouw kat :) Of met enkele katten. Waarom is een katvrouw zo sexy en een vrouw met een kat/katten niet? Is het het leven ermee echt zo saai? Ik denk dat mensen er in het algemeen schuldig voor zijn: de mensen zijn die die altijd zeggen: "Ah, ze is alleen, ze zal omringen met haar katten sterven." Maar dat is niet waar. Waarom zeggen ze niet: "Ze zal omringend met haar papegaaien sterven." 
Katten zijn heel mooie en lieve dieren. Misschien niet altijd, maar ze zijn. En ze kan goede vrienden zijn, zoals honden. En als je 30 bent en een kat bezit, betekent dat onmiddellijk dat je alleen zou zijn? Neee. Kat is niet schuldig omdat je alleen bent, kat is daar om je gezelschap te maken. En in plaats van kat kan je een hond nemen of zelfs een papegaai. Dieren zijn heel goede oplossing voor eenzaamheid.  

Σωκράτης

Wat is dat?

Dat is een bus.

Wat doet de bus?

De bus gaat.

Waar gaat de bus naartoe?

De bus gaat naar het station.

Waarom gaat de bus naar het station?

Er zijn mensen daar.

Waarom zijn de mensen daar?

Ze wachten op de bus.

Waarom?

Ze willen naar de stad gaan.

Waarom?

Ze hebben er verplichtingen.

Wat voor verplichtingen?

Levensverplichtingen.

Wat zijn levensverplichtingen?

De verplichtingen die in je leven bestaan.

Waarom bestaan ze?

Omdat je iets in je leven moet doen.

Waarom?

Je kan niet zitten en doen niets, hoor.

Waarom?

Omdat dat geen echt leven is.

Wat is dan het echte leven?

Het echte leven is het werken.

Wat voor werken?

Levenswerken.

Zullen we de bus binnengaan?

Ja. 

Zullen we naar de stad gaan?

Ja.

Waarom?

We hebben levensverplichtingen.

     

 

 

 

De droom

"... Alles is wit. Ik ga naar beneden. Nu is het een beetje grijs. 
Ik ga. Ik ga. 
Nu is alles zwart. Ik kan niets zien. Waarom, in hemelsnaam, kan ik niets zien? Het is een droom, ja? Waar is het licht? Waar is de zon? Waar ben ik? Ik draai me om en op een gegevend moment zie ik de deur. Witte, kleine deur. Witte, kleine deur in een zwart gat. Ben ik Alice in Wonderland? Misschien. Ik weet het niet en het is helemaal niet belangrijk. Dit is een droom. Mijn  droom. 
Ik open de deur, ik ga door de deur en ik zie... mijn  kamer. Donkere kamer. En ik zie mezelf. Ik slaap. Ik ben zo rustig. Zo kalm. Zo groot. 
En dan open ik mijn ogen en ik zie mezelf bij het bed. Zo klein. Dit is eigenaardig. Ik zie mezelf groot. 
En... ik zie mezelf. Klein. We kijken naar elkaar. 
Heel vreemd..."